Lotnisko Chopina w Warszawie

wirtualne wycieczki - Ukończone w 1933 i uroczyście oddane do użytku rok później nowe warszawskie lotnisko kosztowało skarb państwa ponad 10 mln zł. Wybudowano trzy hangary, warsztaty, garaże, kotłownię, a przede wszystkim nowoczesny przestronny budynek dworca lotniczego wraz z betonową płytą postojową dla samolotów. Warszawa zyskała obiekt godny stolicy europejskiego państwa. W pierwszym roku działalności w nowym porcie obsłużono 10 750 pasażerów. W przededniu wojny Warszawa posiadała regularne połączenia lotnicze z 6 krajowymi oraz 17 zagranicznymi lotniskami. Latano do tak odległych miejsc jak Lydda w Palestynie (dzisiejszy Tel-Awiv) czy Bejrut. W planach było również uruchomienie połączeń atlantyckich. Już pierwszego dnia wojny warszawskie lotnisko stało się celem niemieckich bombardowań. Po klęsce kampanii wrześniowej w jego obiektach oraz pobliskich Polskich Zakładach Lotniczych i Instytucie Lotnictwa zostały usytuowane dwie niemieckie szkoły lotnicze oraz zakład naprawczy pracujący na potrzeby Luftwaffe. Zarząd nad lotniskiem sprawowała niemiecka firma Junkers prowadząca tutaj swój ośrodek badawczy. W czasie okupacji na Okęciu wybudowano pierwszą betonową drogę startową. Niemal do końca wojny infrastruktura lotniska pozostawała nienaruszona. Dopiero wycofujące się w styczniu 1945 wojska niemieckie zniszczyły doszczętnie pas startowy wraz z zabudowaniami. Po wojnie Warszawa posiadała głównie połączenia z miastami krajowymi. Z czasem zaczęto uruchamiać również przewozy na trasach zagranicznych, a loty na Okęcie rozpoczęły samoloty obcych przewoźników. Do końca lat czterdziestych uruchomiono połączenia m.in.: z Belgradem, Berlinem, Bukaresztem, Budapesztem, Brukselą, Kopenhagą, Pragą i Sztokholmem. W pierwszej połowie lat pięćdziesiątych - okresie napięcia w stosunkach na osi wschód-zachód - zahamowaniu uległ rozwój przewozów na liniach międzynarodowych. Władze nieprzychylnie traktowały obce towarzystwa lotnicze, często wypowiadając wzajemne umowy lotnicze. Przełom nastąpił dopiero na fali zmian politycznych 1956. Ożywiony rozwój stosunków z innymi krajami powodował konieczność uruchamiania nowych połączeń lotniczych. PLL LOT skupiały się głównie na rozwoju siatki połączeń oraz zakupie samolotów, pozostawiając na dalszym planie kwestię rozwoju infrastruktury lotniskowej. Wydarzenia polityczne początku lat 80. spowodowały spadek przewozów pasażerskich, jednakże już w 1983 nastąpił ponowny ich wzrost, szczególnie na trasach międzynarodowych. Okazało się, że istniejąca infrastruktura portowa nie jest w stanie obsłużyć tak dużego ruchu. W tej sytuacji w listopadzie 1986 Prezydium Rządu podjęło decyzję w sprawie rozbudowy lotniska. W obliczu reformy gospodarczej końca lat 80. zaistniała również konieczność stworzenia nowej instytucji zarządzającej lotniskami i ruchem lotniczym w Polsce. W październiku 1987, w miejsce jednostki budżetowej jaką był ZRLiLK, powołano na mocy ustawy Przedsiębiorstwo Państwowe "Porty Lotnicze" (PPL) - samodzielną, samorządną i samofinansującą się jednostkę gospodarki narodowej, nadzór nad którą sprawuje minister właściwy ds. komunikacji i transportu. Od roku 1990 trwała budowa nowego terminalu pasażerskiego w Warszawie. Głównym wykonawcą była niemiecka firma Hochtief, a w prace zaangażowanych było 164 podwykonawców, w tym 121 firm polskich. Po 24 miesiącach inwestycja została ukończona. Kosztem ok. 300 mln marek niemieckich wybudowano dworzec lotniczy, parking wielopoziomowy oraz sieć dojazdów drogowych. Warszawa zyskała nowoczesny terminal o przepustowości 3,5 mln pasażerów w roku. Jego działalność rozpoczęła się 1 lipca 1992. Pierwszymi użytkownikami byli podróżni wracający z Aten, Bangkoku, Dubaju i Nowego Jorku. Dziesięć dni później odprawiono pierwszych pasażerów odlatujących z Warszawy. W ówczesnej hali odlotów znajdowało się 26 stanowisk odprawy biletowo-bagażowej. W kolejnych latach funkcjonowania dynamicznie rósł ruch pasażerski - w 1993 obsłużono blisko 2,2 mln podróżnych, natomiast 6 lat później 4 mln. Wraz ze wzrostem liczby pasażerów zwiększała się liczba operacji lotniczych - z 40,357 w 1993 do 68,180 w 1999. W 2010 r. z usług portu skorzystało ponad 8,7 miliona pasażerów. Stanowi to około 43% całkowitego ruchu pasażerskiego w Polsce.